içinde yaşaya-
bileceğim tek havsala
şimdi bilemediğim.

karanlık beni yutar,
o tutamak kopunca.

Uzay hep genişliyor ve karanlık sürekli daha siyah oluyor.

Karanlık uzayın bir köşesinde, üstünde durduğum bir karo var. Anlatmıştım.

Ufalanıyor, un-ufak olmak için.

Baktıkça çoğalır yıldızlar gecede
Parmaklarınla sayılmaz;
Kimi duyulur, kimi duyulmaz,
Dinledikçe çoğalır gecede,
Sesler gelir,
Ya hızlıdan, ya yavaştan.

Her şey kendi dilince konuşur;
Karanlık örtse de üstünü
Gecede devam eder renk renk
Ağacın dalında, rüzgarda;
Her şey kendi rengince konuşur.

Gözlerini kapatır beklerdi;
Yaprağa benzer ellerini, avuçlarını uzatır,
Beklerdi işitinceye dek
Ağacın dalında, rüzgarda;
Yeşili duydu mu uyurdu
Rüyasında.

Can Y.